"Every story I create, creates me. I write to create myself."
MICHELLE NOORTMAN
MIJN VERHAAL
Hoe de sprinkhaan ervoor zorgde dat ik mijn roeping niet onopgemerkt aan me voorbij liet gaan.
Woorden zijn voor mij geen bijzaak, maar een manier om mijn ziel een stem te geven,
dat ben ik. Michelle.
Er was een tijd dat ik me afvroeg waarom iedereen op de basisschool al wist wat hij wilde worden. Ze hadden doelen. Grootse plannen. Ik was bezig met niets van dat alles. Maar ik zat of met mijn pen in mijn schrift te schrijven, of met mijn handen in de aarde.
Was aan het zaaien, laten bloeien en aan het uitkijken naar de oogst. Ik voelde al, maar volgde niet. Totdat ik zoekende was naar meer uitdaging en ik mijn leven invulling wilde geven.
Die periode brak me open.
Op een dag kwam ik tegen waar ik als kind altijd blij van werd. Bloemen. Planten. Creëren.
Ik hoefde niet lang na te denken. Ik voelde: dit klopt.
Ruim drieënhalf jaar heb ik mijn creativiteit mogen uiten met bloemen, planten en het stylen van de mooie, alweer vijf generaties oude bloemenzaak van Nederland, Frissen Pieters. Daar kreeg ik ook voelsprieten naar ondernemen. In gesprek gaan met de klant was voor mij altijd inspirerend. Meedenken in hun wensen bracht mij bij klantrelaties die alleen nog door mij geholpen wilden worden.
Op zondag runde ik de zaak vaker in mijn eentje.
Tot ik de balans met mijn lichaam en geest verloor. Onbewust was ik aan het duiken, vliegen, vallen, opstaan en weer doorgaan. Tijdelijke verstoring van de elektrische prikkeloverdracht in mijn hersenen was het gevolg. Vervelend, gaat wel weer over, dacht ik. Helaas bleef dit patroon zich (te vaak) herhalen en moest ik keuzes gaan maken.
Mijn grote wil gaf het op van mijn kunnen.
Vraagtekens schoten door mijn hoofd. Is dit het nou?
Na verschillende transformerende reizen te hebben gemaakt naar mijn authentieke zelf (hierover lees je meer in mijn verhalen), heb ik mijn blokkades uit de weg kunnen ruimen en ben ik in de richting van mijn ware essentie gesprongen.
Mijn eerste retreat ging diep. Zo diep dat ik niet meer wist: wie ben ik nou echt? Daar kwam de sprinkhaan in beeld. Hij was zo felgroen dat hij licht gaf in het donker terwijl ik mijn tanden poetste, in Mallorca na mijn eerste soundhealing. Ik voelde een sprankel door mijn hele lichaam. Wat het precies was, daar kon ik niet de vinger op leggen.
Wat er wel gebeurde voor het eerst in mijn leven:
ik was aanwezig.
‘Stap over obstakels heen en maak nieuwe sprongen vooruit’. – De sprinkhaan.
Dat bleef hangen. Het obstakel van hierboven leek toen een onbegonnen taak voor me. Inmiddels kan ik met trots vertellen dat ik epilepsie-aanvalsvrij ben.
De sprinkhaan heeft zich inmiddels aan mij gevestigd.
Helemaal toen ik hem zag tegen een raam met in felgroene letters: ‘SPRING’!
Hmm… Zou dit een boodschap zijn voor mezelf om mijn authenticiteit achterna te gaan en vanuit meer evenwicht te gaan leven? Tijd om zichtbaar te worden zoals ik ben.
De sprinkhaan bracht me bij mijn zielsmissie: In Goede Zin!
Schrijven gaf stem aan waar ik als klein meisje onzichtbaar bleef. Aan alles wat geen uitleg vroeg, maar wel gezien wilde worden.
Tot ik erachter kwam dat het leven niet gaat om welke rol je hebt, maar om luisteren naar wat de stem in jou naar buiten wil brengen.
De kunst is niet om het te zoeken,
maar om het te durven dragen.
Nu leef en werk ik vanuit wie ik werkelijk ben,
gedragen door een diep innerlijk weten.
Stap je mee over obstakels om de sprong te wagen naar een leven dat klopt van binnenuit?
“It’s time to shine the light on your story, because your story matters.”
Als je jezelf ergens herkent in mijn verhaal of mijn woorden iets los hebben gemaakt, mag je mij altijd een berichtje sturen. Ik lees met liefde mee en stel me graag open om te verbinden.
